تاپس بلاگ

گت بلاگز اخبار اجتماعی به خاطرمهاجرت کاوه مدنی اشک ریختم/ مسئولان جهت پژوهش و نخبگان،ارزش قائل نیستند ، استاد دانشگاه تهران

حسین آخانی استاد دانشگاه پایتخت کشور عزیزمان ایران در روزنامه شرق، مقاله ای با عنوان”سال حمایت از نخبگان ایرانی؟”منتشر کرد.

به خاطرمهاجرت کاوه مدنی اشک ریختم/ مسئولان جهت پژوهش و نخبگان،ارزش قائل نیستند ، استاد دانشگاه تهران

استاد دانشگاه تهران:به خاطرمهاجرت کاوه مدنی اشک ریختم/مسئولان جهت پژوهش و نخبگان،ارزش قائل نیستند

عبارات مهم : آلمان

حسین آخانی استاد دانشگاه پایتخت کشور عزیزمان ایران در روزنامه شرق، مقاله ای با عنوان”سال حمایت از نخبگان ایرانی؟”منتشر کرد.

به خاطرمهاجرت کاوه مدنی اشک ریختم/ مسئولان جهت پژوهش و نخبگان،ارزش قائل نیستند ، استاد دانشگاه تهران

وی نوشت:

١. سال ١٣٧٢ من در مؤسسه گوته آلمان در شهر گوتینگن، زبان آلمانی می آموختم. معلم زبان از همه سؤال کرد: نظرتان راجع به آلمان چیست؟ هرکس چیزی می گفت. یکی گفت مردمی سخت کوش، دیگری گفت کشوری نژادپرست؛ ولی یک فرانسوی جمله قشنگی گفت، او با زبان دست و پاشکسته اش گفت: «ما در فرانسه معتقدیم آنچه آلمانی هست، خوب است و کیفیت دارد». او با نشان دادن کتاب واژه نامه گفت: «وقتی روی این کتاب نوشته باشد Made in Germany همه مطمئن هستند که این عالی ترین است».

٢. چند سالی که من در آلمان دوران تحصیل دکترا را می گذراندم، شاهد اتفاقات خوب و بد زیادی بودم. یادم می آید یک بار دانش آموزان و خانواده هایشان اعتصاب کرده و در خیابان ها تظاهرات راه انداخته بودند. آنها به افت کیفیت آموزش در مدارس معترض بودند و می گفتند معلمان ما باید ساعات زیادی درس بدهند و به همین علت کیفیت آموزش در مدارس پایین آمده هست. آنها خواهان استخدام معلمان زیاد و جوان تر بودند. به رادیو گوش می دادم، خانمی می گفت: «ما در آلمان نفت نداریم، معدن طلا نداریم، تنها سرمایه ما علم و آموزش ماست. اگر علم ما افت کند، اقتصادمان فرومی ریزد».

حسین آخانی استاد دانشگاه پایتخت کشور عزیزمان ایران در روزنامه شرق، مقاله ای با عنوان”سال حمایت از نخبگان ایرانی؟”منتشر کرد.

٣. من دوره دکترایم را در سال ١٣٧٧ با بورس سرویس تبادلات دانشگاهی آلمان تمام کردم. نه مسئله سربازی داشتم و نه تعهدی به جایی. هنگامی که من با چندینه فارغ التحصیل دیگر جهت گرفتن مدرکمان نزد زن پروفسور «کاومن»، مدیر دانشکده رفته بودیم، ایشان از همه ما سؤال مشترکی پرسیدند: برنامه شما جهت بعد چیست؟ گفتم من بلیت گرفته ام و ۴٨ ساعت دیگر به کشور عزیزمان ایران برمی گردم. او از پاسخ من سخت تعجب کرد و پرسید که آیا تصمیم من درست است؟ من برایش توضیح دادم که «من به ساختن وطنم اعتقاد دارم. بااهمیت ترین درسی که من از چهارسال و نیم اقامت در آلمان آموخته بودم، وطن دوستی شما آلمانی هاست». الان ٢٠ سال است به کشور عزیزمان ایران آمده ام. معلمی کرده ام و جهت آشنایی سرزمینم آنچه در توان داشتم، انجام داده ام. خوبی و بدی اش را نمی دانم، اعتقاد دارم تاریخ آن را ارزیابی خواهد کرد. داستان تلخی هایی که بر من گذشته مثنوی ٧٠ من کاغذ هست، ولی همچنان بر گزینش خود هستم. تلخ ترین اتفاق این ٢٠ سال جهت من این بود که هنگامی که می بینم عالی ترین تربیت شده است های ما یکی یکی رفتن را بر ماندن در کشور عزیزمان ایران ترجیح می دهند، بدون اغراق اشک می ریزم، چون می دانم کشور عزیزمان ایران را باید ایرانی بسازد و رفتن هر ایرانی متخصص یعنی ازدست دادن سرمایه ای بزرگ که با هیچ عدد و رقمی جبران نمی شود.

۴. امسال سال حمایت از کالای ایرانی نام گرفته، نامی که بحق شایسته است و شکی هم نیست که اگر ما از کالای ایرانی که با دست ها و بازوان ایرانی ساخته شده است هست، حمایت نکنیم، هرگز کشور عزیزمان ایران بر شانه های مردمانش سرپا نخواهد ماند…

اما کالای ایرانی را چه کسی باید بسازد؟ مسابقه در دنیای امروز فقط و فقط بر مبنای علم و دانش و البته همراه با تعامل بین المللی هست. اینکه کالایی را از خارج کپی کنیم و بعد هم بدهیم به کارگر غیرایرانی، غیرقانونی و با حقوق کم سر هم کند، نتیجه اش همان کالاهای بی کیفیتی است که هرگز اقبال مشتری را به همراه نخواهد داشت. جهت تولید کالای خوب و باکیفیت باید دانش و مدیریت توانمند دست در دست هم دهند تا با آگاهی کامل از همه جنبه های فنی و کیفی، با نمونه خارجی، هم از نظر قیمت و هم از نظر کیفیت مطابق با استاندارهای معتبر قابل مسابقه باشد.

به خاطرمهاجرت کاوه مدنی اشک ریختم/ مسئولان جهت پژوهش و نخبگان،ارزش قائل نیستند ، استاد دانشگاه تهران

ساخت برند ایرانی با شعار و مصاحبه ممکن نمی شود؛ برند ایرانی به تلاش انسان هایی نیاز دارد که در سرزمینشان با آرامش و علاقه کار کنند و به دانش روز دنیا و همه اصول بازاریابی و اقتصاد علمی هم مسلط باشند. چنین آرزویی فقط و فقط با حمایت بی چون و آیا از نخبگان ایرانی بدون کوچک ترین تبعیضی به واقعیت تبدیل خواهد شد.

۵. مغز ایرانی در خوابیدن رشد می کند که اندیشمندانش از امنیت روحی، روانی و اجتماعی مورد نیاز برخوردار باشند. در کنار آن وجود یک بستر پژوهشی سالم می تواند ضامن تولید کالایی فیزیکی یا نرم افزاری یا فرهنگی باکیفیت شود. هنگامی که با وجود تأکیدهای متعدد رهبری راجع به حفظ سطح علمی کشور، سهم بودجه پژوهش در کشور هرگز از نیم درصد تولید ناخالص ملی تجاوز نکرده هست، با این نگاه متحجرانه به مدیریت کشور چگونه می توان انتظار داشت که این پژوهشگران بتوانند با پژوهش خود زمینه تولید کالای باکیفیت ایرانی را فراهم کنند. این پولی که در کشور به پژوهش می دهند، زیاد به درد همان خرید و فروش مقاله در میدان انقلاب و روبه روی دانشگاه پایتخت کشور عزیزمان ایران می خورد.

حسین آخانی استاد دانشگاه پایتخت کشور عزیزمان ایران در روزنامه شرق، مقاله ای با عنوان”سال حمایت از نخبگان ایرانی؟”منتشر کرد.

۶. متأسفانه مدیران ارشد ما به پژوهش اعتقادی ندارند. شاید یکی از بااهمیت ترین دلایل آن اسیرشدن بدنه مدیریتی کشور در دست تکنوکرات های پیری است که سال ها از تغییرات شگرف در علم و دانش و حتی مدیریت دور شده است اند و خود یا نزدیکانشان – که این روزها به ژن های خوب تعبیر می شوند – اقتصاد کشور را اسیر دلالی، زد و بند، فساد و به قول آقای رئیس جمهور شرکت های خصولتی و بازنشسته ها کرده اند. کمتر کسی باور دارد که از تنور چنین مدیریت ضد علم و انعطاف ناپذیری خوابیدن فراهم شود که کالای ایرانی بتواند با رقبای خود مسابقه کند. سیاست ها باید به سوی حمایت همه جانبه از نخبگان ایرانی، به خاص جذب نخبگانی منجر شود که با آنچه در دنیای امروز می گذرد، آشنایی مورد نیاز را دارند.

٧. شش بند اوج را چند روز پیش جهت انتشار آماده کرده بودم. چندی پیش یکی از متخصصان آب و محیط زیست ایرانی که به علت افتخارات متعدد علمی مدت هاست در رسانه ها راجع به او نوشته می شد، علی رغم جریان معمول به جای ماندن در خارج، به کشور عزیزمان ایران برگشته و حتی به معاونت معاون مدیر جمهور هم رسید. متأسفانه به خاطر حاشیه هایی که برایش ایجاد شد، مجددا مجبور به ترک وطن شد، من این بار هم اشک ریختم. من هرگز سیاسی نبوده ام و نخواهم بود، ولی آنچه اتفاق افتاد در سالی که باید همه تلاش کنیم تا دانشمندان این سرزمین با علاقه به وطن برگردند و با مدیریت و دانش خود تولید کالای ایرانی باکیفیت را ممکن کنند، خبر تلخی بود.

به خاطرمهاجرت کاوه مدنی اشک ریختم/ مسئولان جهت پژوهش و نخبگان،ارزش قائل نیستند ، استاد دانشگاه تهران

واژه های کلیدی: آلمان | ایران | ایرانی | مدیریت | ایرانی | مدیریت | دانشگاه | دانشگاه

نویسنده : topsblog